Κλοπή του δημοσίου χρήματος σε Santa Cruz για το MDK (Πλημμέλημα Γάμος Kirchner)

Στη σημερινή έκδοση, η εφημερίδα "La Nacion" δημοσίευσε ένα άρθρο του ανταποκριτή του στο Rio Gallegos, Mariela Arias, σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση της λείπει Santa Cruz δημόσια ταμεία στα χέρια του Νέστορα και Cristina Kirchner, και οι συνεργάτες του στο έγκλημα.

Αυτή η κλοπή του δημόσιου χρήματος στα χέρια του "MDK" (Πλημμέλημα Γάμος Kirchner) πραγματοποιήθηκε τον Απρίλιο 1993 (Πριν 16 ½ χρόνια!!), κανείς δεν μπορεί να κάνει τίποτα γι 'αυτό..

Χορηγία Δρ. Juan Gabriel Labaka, Enrique Romero και Adrian Salbuchi βρίσκεται Έκθεση μας τον Μάιο 2004 (Αιτία 6662/04 στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο δεν. 7), αλλά τίποτα δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε για να αντιμετωπιστεί η επαίσχυντη αίσχος της "Δικαιοσύνη Κ", όπου Kirchner καταλήξει να απορριφθεί από τον ομοσπονδιακό δικαστή προσωπικό (και ανιψιός), Santiago María Lozada.

Στο βιβλίο μας "Η υπόθεση της Σάντα Kruz Ταμείων: Nestor Kirchner λείπει " (Editorial Ανάβασις, Cordoba, 2007) κάνουμε μια λεπτομερή περιγραφή των αντιπροσωπειών μας για τα ομοσπονδιακά δικαστήρια εμπλέκονται, καθώς και στο Γραφείο "καταπολέμησης της διαφθοράς" (οι οποίοι εξέτασαν μακριά και να πλένονται τα χέρια του), ΜΚΟ Poder Ciudadano (δειλή και επαίσχυντη ενέργεια, Επίσης, πλένονται τα χέρια τους), το Ανώτατο Δικαστήριο του Έθνους (ευθυγραμμιστούν με τα συμφέροντα δειλή K; Επίσης, πλένετε τα χέρια σας), και το γραφείο του Διαμεσολαβητή (Επίσης, δεν θα μπορούσε να παρέμβει, αλλά τουλάχιστον προσπάθησε ανεπιτυχώς να λάβουν αντίγραφα της απόφασης του "δικαστή Κ" Lozada).

Σαφώς, για βρίσκονται στην εξουσία σε αυτό το διεφθαρμένο και άνανδρη Αργεντινή, πολίτες, όπως Labaka, Romero και Salbuchi είναι απλώς "Kelpers" τέταρτη ή πέμπτη κατηγορία, όσοι είναι ολίγο ή δεν την προσοχή. Σίγουρα, αναγνώστης, Επίσης αισθάνονται όλο και περισσότερο "Kelpers" στη χώρα τους. Έχεις δίκιο: Σας είναι! Όσοι επιθυμούν περισσότερες λεπτομέρειες για αυτή τη σκανδαλώδη υπόθεση, μπορεί να ζητήσει αντίγραφο (Ελεύθερος) Διαδίκτυο βιβλίο πάνω. Μπορείτε επίσης να παρακολουθήσετε βίντεο μας "Desktop Sta Cruz: Kirchner λείπει "σε αυτές τις δύο συνδέσεις στο YouTube:

Μέρος 1: http:/ / www.youtube.com / watch?v = dFBShIKPDUQ

Μέρος 2: http:/ / www.youtube.com / watch?v = xcg13ejCe-g

Παρακαλείσθε να ανακοινώσει στο κοινό, όπως η Αργεντινή αυτό το ζωτικής σημασίας πληροφορίες για το εγκληματίες που έχουν σφετεριστεί εξουσία στην Αργεντινή.

Η Kirchner έχουν χρηματοδοτήσει πολιτικές εκστρατείες του, ένταξη στην εξουσία, και τα προσωπικά συμφέροντα (Παράνομος πλουτισμός) κλαπεί με δημόσια κεφάλαια, όπως τα κεφάλαια αυτά από Santa Cruz, και τα χρήματα της εγκληματικής προέλευσης (βαλίτσες με τα εκατομμύρια των δολαρίων από τη Βενεζουέλα, “contribuciones” de narco-empresas, Skanska δωροδοκίες, και τόσα πολλά περισσότερα εγκλήματα).

Είναι σε σας αγώνα για την MDK - Γάμος Πλημμέλημα Kirchner – εγκαταλείψουν το χώρο που έχουν σφετεριστεί.

Αν δεν κάνουμε τίποτα σήμερα, ας μην διαμαρτύρονται αύριο ...

Σκλάβου που ελπίζω να έρθει άλλο να απελευθερώσει ...

__________________________________________

Η περίεργη πορεία των κεφαλαίων της Santa Cruz

Το Έθνος τέθηκε απόφαση του δικαστή σχετικά με το πώς Κίρσνερ διέταξε Lozada US $ 500 εκατ.

ΕιδήσειςΠολιτική: Προηγούμενη | επόμενος

Κυριακή 15 Νοέμβριος 2009 | Δημοσιεύθηκε στην έκδοση εκτύπωσης

Mariela Arias
Ανταποκριτής σε Santa Cruz

Rio Gallegos.- Ο δικαστής που απέρριψε ο πρώην πρόεδρος Nestor Kirchner για εγκλήματα που σχετίζονται με τη διοίκηση και διαχείριση των κεφαλαίων στο εξωτερικό κατηγόρησαν τον εισαγγελέα και τους δικαστές πριν ανέθεσε την αιτία. Με τέσσερα χρόνια καθυστέρηση, ο δικαστής εξέδωσε την απόφαση Σαντιάγκο Lozada αδημοσίευτες μέχρι τώρα, κατόπιν αιτήσεως ξεκίνησε από την La Nacion στο δικαστήριο πέρυσι.

Από τον Μάιο του 2005, Kirchner απορριφθεί όταν Lozada, δεν αναφέροντες δημοσιογράφους ουτε ουτε βουλευτές οι οποίοι ήταν σε θέση να ζητήσει την πρόσβαση από το ίδρυμα το οποίο δεν πολέμησαν ένοχος Kirchner και Sergio Ασεβέδο. Conocer el fallo no cambia la sentencia, αλλά πετάει αδημοσίευτα στοιχεία: οποίος δήλωσε, Kirchner ο οποίος ενημέρωσε κατά τη διάρκεια της κρίσης 2001 και, ιδιαίτερα, οι γραμμές που χρησιμοποιούνται για ένα θέμα της δικαιοσύνης παραμένει αμφιλεγόμενη.

Για δικαστής, δράση δίωξη χαρακτηριζόταν “από μεγάλη αμέλεια και ανακρίβεια η οποία παρεμποδίζεται σε μεγάλο βαθμό το έργο της εν λόγω εντολή”. Ο δικαστής έκρινε ότι η υπόθεση έλειπε “μιας πραγματικής πλατφόρμα που παράγει ασαφή τα όρια της διαδικαστικής αντικείμενο έρευνας”. Lozada κάλεσε την αρχική καταγγελία “ασαφής, λείπουν στοιχεία σχετικά με τις συνθήκες του χρόνου, τόπο και τον τρόπο, y estructurada sobre meras sospechas, basadas en conjeturas e inferencias”.

Los presuntos delitos de apología del crimen y defraudación contra la administración pública, incumplimiento de los deberes de funcionario público y malversación de caudales públicos habían sido denunciados por los periodistas Adrián Salbuchi y Enrique Romero y patrocinados por Juan Labaké en mayo de 2004 en el juzgado federal N° 7, subrogado por Jorge Urso, que lo investigó en primera instancia con el fiscal federal Federico Delgado.

A fines de ese año, Guillermo Montenegro asumió como juez y sin mayor trámite giró la causa a la justicia santacruceña. En el fallo, Lozada insistió en que la causa que recibió -que es la suma de seis causas iniciadas en distintos juzgados porteños- le faltaba definir el fin procesal. Argumentó que como juez de instrucción no tenía facultades para “iniciar una auditoría sobre la labor llevada a cabo por las instituciones que integran los poderes del Estado, violando la división de poderes so pretexto de una posible comisión de ilícitos penales, ni sustituir los mecanismos parlamentarios aptos para resolver determinadas controversias”, y aclara que de hacerlo implicaría un quiebre del orden constitucional.

ωστόσο, el doctor Andrés Vivanco, que patrocinó a LA NACION en la presentación judicial, asegura que Lozada “tenía facultades para ampliar el objeto procesal, delimitarlo y calificarlo jurídicamente y, si no estaba de acuerdo con el trabajo del fiscal y lo que se había hecho hasta que recibió la causa, bien podría haberlo hecho y no escudarse en no realizar una investigación porque le faltaba información, sino que debería haber realmente investigado”.

Lozada decidió investigar a partir de 2001 porque existían tres denuncias en la Justicia que habían sido archivadas sobre el mismo tema. Las denuncias de la oposición plantearon en 1996, 1997 και 1999 que el gobierno no presentaba informes sobre los fondos y que no funcionaban los organismos de control creados para tal fin.

La provincia ganó un juicio al Estado nacional por regalías mal liquidadas por US$ 630 εκατ.. και 1999, la venta de acciones de YPF le dio un saldo de US$ 602 millones.El fallo para sobreseer a Kirchner se basó en la ley provincial 2663, aprobada por mayoría kirchnerista a fines de 2003, en el cual se blanqueó sin documentación respaldatoria que en el período 1996-2002 la provincia ingresó en sus presupuestos US$ 532 millones de sus ahorros originales y convalidó que tenía depositados en el exterior US$ 529 εκατ..

Pero Lozada no da cuenta de este detalle en el fallo ni habla de las denuncias de ocho diputados opositores. και 2004, el senador Carlos Prades (UCR) presentó un amparo sobre los fondos y pidió declarar la inconstitucionalidad de la ley 2663.

Dos testigos clave que declararon ante Urso dijeron que Kirchner a fines de 2001 tenía como meta transferir los fondos en Estados Unidos a la banca europea. Eduardo Cafaro, uno de los directores del BCRA desde 2003, declaró en la causa y deslindó responsabilidades del control de esa entidad sobre esos fondos. Cafaro, asesor financiero del Banco de Santa Cruz (1994-2000), aseguró que al iniciar esas funciones la provincia tenía fondos en el exterior.

Alfredo Jorge Maclaughlin, ex gerente general en el país del Deutsche Bank, declaró que a fines de 2001 mantuvo un período de consultas con Kirchner: “La provincia tenía unos US$ 500 millones depositados en un banco de Estados Unidos”, que creía era el Morgan Stanley.

A principios de 2002, Maclaughlin tuvo otra reunión en la que se habló sobre la conveniencia de que los depósitos estuvieran en un lugar seguro. Dice que “Μέσα” participó en “ninguna transferencia de fondos”, pero que supo que “existió una transferencia de fondos al UBS”.